به دنبال انتقاد هاي اخير از دکتر عبدالکريم سروش و پاسخ هاي تند وي به منتقدين، 21 نفر از اعضاي شوراي مرکزي وعمومي سابق وشوراي مرکزي دفتر تحکيم با ارسال نامه سرگشاده اي به وي، ضمن تقدير از نقش او در غلبه بر"سرمايجانکاه جمود و تحجر بر ديوارهاي دانشگاه" از وي پرسيده اند: "آيا تمام نقدهايي كه بر شما ميرود طعن طاعنان است و هيچكدام حظي ازحقيقت نبرده اند؟ آنگاه كه شما نيز چنين كنيد به كجا مي توان تکيه کرد و آيا پايه هاي نقد در اين ديار تا بدين حد لرزان است؟"

نويسندگان نامه با اشاره به اينکه "نام عبدالکريم سروش نام استاديست که شاگردانش بعد از رفتنش به دانشگاه آمده اند" از جمله نوشته اند: «ما از شما آموختيم که مشفقانه نقد کنيم وبراي بزرگ شدن ناممان، بزرگي نام کس نهان نکنيم، از شما آموختيم که اگرپيشينيان ما در دوردست تاريخ ديواري بنا کرده اند براي ساختن عمارتي نو آن را خراب نکنيم، کژي وکاستي هايش بر گيريم وخشت بر آن بنهيم. از شما آموختيم چشم بر انگيزه ها ببنديم وانگيخته ها را نقد کنيم.شما ميان تندخويي و طغيان برايمان ديواري کشيديد وبه ما آموختيد که در آن سالهاي سکوت چگونه طغيان کنيم وفرياد آزادي سر دهيم، پيش از آنکه "شعارهاي آزادي" زينت بخش عکس هاي تبليغاتي شود، اين نام را از شما شنيده بوديم، پيش از آنکه "درود بر مخالف من" تزيين بي عملي هاي سياسي شود، عينيت نقد منصفانه را در کلام شما جسته بوديم.اينک چه مي شود که استاد ما آن کلام شيرين بر زمين نهاده ودر نقد نظر ديگري بر حافظه وصداقت و علم او خرده مي گيرد؟»

در ادامه نامه مي خوانيم: «شما خود يكي از قربانيان حذف دگراندبشان از دانشگاه هستيد اما طرح اين سوال كه در آن روزگاران كه "حذف اغيار" در اين كشور تبديل به قانون شد و اعتراض بر آن بي قانوني و مستوجب تنبيه، شما چه ميكرديد سوال نابجايي نمي تواند باشد، در آن روزها بسياري از آنان كه فهميدن گناهشان بود و مبارزه كردن منفعتشان از دانشگاه بيرون رانده شدند. ولي شما نشديد و دست کم براي مدت کوتاهي معتمد بوديد ومانديد، اكنون آيا زير سوال بردن حافظه آنها پاسخ مناسبي براي پشت در ماندگان است ؟ آيا همه آنها كه به گذشته شما نقبي ميزنند و نقدي ميكنند به قصد تكفير شما چنين ميكنند؟ آيا همه را ميتوان كذاباني خام درسوداي نام دانست آنها كه خود از نام آوران اين ديارند؟ شما زماني خود هشدار داده بوديد كه مبادا طعن طاعنان و منع مانعان ما را از گام زدن در مسير چشمه ساران حقيقت باز بدارد آيا تمام نقدهايي كه بر شما ميرود طعن طاعنان است و هيچكدام حظي ازحقيقت نبرده اند ؟آنگاه كه شما نيز چنين كنيد به كجا مي توان تکيه کرد و آيا پايه هاي نقد در اين ديار تا بدين حد لرزان است؟ براستي آيا همه نقشهايي که بر لوح دوره کوتاهي از پيشينه استاد مي زنند، برآب است؟و ما تا بدين حد سرگردان كه آنها كه طريقت به ما نشان مي دهند خود به وقت عمل در وادي تاريکي فرو مي غلطند؟ در ابتداي کلام آورديم که درسهاي شما دانشگاه را دوباره زنده کرد، پس گفتن توصيفي درباره آن فضاي مردگي چيزي از استاد ما نمي کاهد».

اعضاي تحکيم با اشاره به اينکه نوشتن اين چند سطر براي آن بود" تا به استادمان نشان دهيم درسهايش را فرا گرفته ايم" افزوده اند: «ما که در طول يک دهه در انجمن هاي اسلامي دانشجويي بهترين روزهاي جواني مان را سپري کرديم ودر طول تنها يک ده، "سياست بازان" بسياري از آرزوهايمان را در مقابل ديده گانمان زنده به گور کردند، اينک تنها همان ديده گان نظاره گر برايمان مانده است که هر روز شاهد رفتن به سمت نقطه نامعلومي باشيم.لذا نمي خواهيم با طرح پرسشي اين چنين براي خود نامي فراهم آوريم، چرا که در اين سرزمين که مردم به صليب معيشت ونان و بودشان مصلوب شده اند، پرسيدن سئوال شاگردي از استاد نام نمي آورد، اما هنوز آنقدر اميد برايمان مانده که آرزوي آمدن روزي را کنيم که انديشه انسانها نقد شود نه انگيزه آنها.هنوز ذره اي اميد ما را به رفتن و نماندن وا ميدارد و پس ازسالها فهميده ايم که ازآيينه بپرسيم نام نجات دهنده را».

امضا کنندگان اين نامه عبارتند از: سياوش افضلي، مهدي اميني زاده، مجتبي بيات، ثمينا رستگاري، علي سياسي راد، حجت الله شريفي، رئوف طاهري، وحيد عابديني، مهدي عربشاهي، علي عزيزي، هادي کحال زاده، بهرام فياضي، احمد مدادي، فريد مدرسي، عبدالله مومني، سيد سراج الدين ميردامادي، علي نکونسبتي، علي وفقي، محمد هاشمي، بهاره هدايت، حنيف يزداني.

علی و جواد سرشان خورد به هم
علی لاریجانی هم به نظرم می آید صبح موقع بیدار شدن از خواب سرش خورده به سر جواد لاریجانی و دچار مشکل اساسی شده است. معقول آدمی بود! این حرف ها را معمولا و معقولا نمی زد. لاریجانی گفت: « غربی ها امید عجیبی دارند که در داخل کشور تغییراتی بوجود بیاید.» آگاهان توضیح دادند که این غربی ها شعورشان نمی رسد، اگر مسائل ایران را دنبال می کردند و می دیدند که در طول پنج سال گذشته هیچ تغییری در ایران رخ نداده است، بیخودی فکر نمی کردند که در ایران تغییرات بوجود می آید. علی لاریجانی علاوه بر این احساس عجیب و ناشناخته غربی ها، یک جمله دیگری گفت که من واقعا نگران حالش شدم. لاریجانی گفت: « در یک سال و نیم اخیر، یک بیداری برای غربی ها پیدا شده که....» آگاهان توضیح دادند که در یک سال و نیم اخیر غربی ها تغییر نکردند، ما تغییر کردیم، در نتیجه آنها هم چون حدس می زنند که چیزی که دارند می بینند احتمالا همان چیزی است که دارد اتفاق می افتد، در نتیجه می ترسند و بیدار می شوند. حالا خوب است مثل آقای کروبی بخوابند، یک دفعه احمدی نژاد بشود رئیس جمهور؟ علی لاریجانی همچنین یک اطلاعات عجیبی داد که من کاملا به این نتیجه رسیدم که یک فیلسوف هم وقتی وارد سیاست بشود، احتمالا مشکلات پیدا می کند. علی لاریجانی گفت: « برخی افراد داخلی به واشنگتن رفته اند و آنها را به دادن قطعنامه ترغیب کرده بودند.» آگاهان توضیح دادند که اولا واشنگتن نرفته بودند و نیویورک رفته بودند، ثانیا برخی افراد داخلی نبودند و یک نفر احمدی نژاد بود، ثالثا ترغیب نکرده بودند و وادار کرده بود.

معجون مرکب پیچیده حداد عادل
گاهی اوقات من فکر می کنم حداد عادلی که من می شناختم، چند سال قبل دزدیده شده و یکی دیگر را از طریق خوراندن « معجون مرکب پیچیده» (ر.ک. هری پاتر و حفره اسرار آمیز) به شکل حداد عادل درآورده و او را به مجلس فرستاده و احتمالا مدتهاست که حداد عادل اصلی در یک صندوقچه هفت طبقه دست و پا بسته زندانی است و بعدا وقتی پیدا بشود، معلوم می شود که این کسی که خودش را جای حداد عادل جازده، الکی است. البته گاهی اوقات یک حرف هایی می زند که آدم کمی امیدوار می شود، ولی دوباره معجونش را می خورد و می شود همینی که هست. دیروز حداد عادل گفت: « خطاکاران از نقد مطبوعات می ترسند.» بعد از گفتن این جمله حداد عادل نگاهی به خودش و دیگران کرد و گفت: من چی گفتم؟ نه، من چیزی نگفتم.

ویلما کاسترو درگذشت
بانوی اول کوبا که زن مرد دوم کوبا بود، یعنی همسر رائول کاسترو درگذشت. البته نمی دانم چرا بانوی اول کوبا زن آقای دوم کوبا بود؟ شاید هم زن کاسترو بانوی دوم کوباست و دلیل خاصی ندارد. موضوع مهم این بود که این مرحومه مغفوره، یعنی ویلما کاسترو رئیس یک بنیاد زنان کوبایی بود که برای برابری زنان و مردان در کوبا تاسیس شده بود و اتفاقا به نظرم می آید که کارش را خیلی خوب انجام می داد. تا اینجا همه چیز به نظر طبیعی است، اما نکته طبیعی تر از همه این که 85 درصد زنان کوبایی در این سازمان که مورد حمایت دولت است، عضو هستند. نه اشتباه نمی کنید، دقیقا 85 درصد زنان کوبایی در این سازمان عضو هستند. البته این موضوع را هم یادتان باشد که احتمالا باید 30 درصد زنان کوبایی زیر سن 18 سال باشند و معلوم نیست که 15 درصد آنها برای چه برای به دست آوردن حقوق برابر با مردان کوبایی تلاش می کنند؟ در هرحال درگذشت این مرحومه مغفوره را به 85 درصد زنان کوبایی تسلیت می گوئیم.

هدف ازاعطای نشان شوالیه به سلمان رشدی قدردانی از خدمات ادبی یکی از شاخص ترین نویسندگان انگلستان بود؛ ولی این حرکت موجی از همان خشم بین المللی را برانگیخت که زمانی حرفه و جان رشدی را به خطر انداخته بود.

دیروز با انتشار خبر اعطای نشان شوالیه به نویسنده آیات شیطانی در اسلام آباد، یک وزیر پاکستانی گفت یک حمله انتحاری جوابی در خور این نشان می تواند باشد.

مجلس پاکستان از بريتانیا خواست که در تصمیم خود تجديد نظر کند چرا که ممکن است اين باعث اعتراض ملت های مسلمان شود. ایجاز الحق، وزیر امور مذهبی پاکستان، بر اساس ترجمه خبر گزاری رویترز گفت: "اگر کسی در این شرایط با انفجار بمب و انتحار برای حمایت از عزت پیامبر اسلام، حضرت محمد، اقدام کند، عمل وی توجیه پذیراست." وی از ممالک مسلمان خواست رابطه دیپلماتیک خود را با لندن قطع کنند.

الحق، که پسر رهبر نظامی سابق پاکستان ضیاء الحق است، گفت: "این فرصتی است که یک و نیم میلیارد مسلمان جدی بودن خود را نشان دهند. اگر مسلمانان متحد نشوند شرایط بدتر خواهد شد و ممکن است سلمان رشدی وارد پارلمان انگلیس شود."
انتشارنظرات این رهبر سیاسی پاکستانی در شبکه های داخلی و خارجی عکس العمل های خشنی را در دنیا به وجود آورد. عروسک های ملکه انگلیس و رشدی در شهر مولتان در شرق پاکستان در حالیکه دانشجویان فریاد می زدند "بکشیدش!، بکشیدش!" سوزانده شد.

الحق گفت هدف وی بررسی دلایل تروریسم بوده است. وی انکار کرد که بمب گذاری انتحاری را تشویق کرده است. وزارت خارجه انگلیس در حال بررسی اظهارات کامل وی است.

پارلمان پاکستان بر همین اساس با صدور قطعنامه ای تصمیم اعطای نشان به رشدی را محکوم کرد. رابرت برینکی، فرستاده عالی انگلیس در پاکستان از نشان شوالیه رشدی دفاع کرد و گفت: "این امر به هیچ وجه توهین به اسلام و پیامبر مسلمانان نیست. ما برای اسلام احترام زیادی قائل هستیم و به دستاورد های فرهنگی و فکری آن احترام می گذاریم."

شورای مسلمانان انگلیس ضمن محکوم کردن تهدید سلمان رشدی از تصمیم اعطای نشان شوالیه به وی نیز انتقاد کرد.

لرد احمد نماینده حزب کارگر گفت: "این عوام فریبی تونی بلر است که دوهفته پیش در باره ارتباط سازنده با مسلمانان سخن می گوید و اکنون از شخصی که به افکار عمومی انگلیس توهین کرده و سبب تفرقه شده، دفاع می کند."

گفته می شود تونی بلر در این تصمیم شرکت نداشته است. نام رشدی توسط یک کمیته پیشنهاد شده بود. فتوی علیه رشدی در سال 1989 توسط آیت الله خمینی صادر شد. این نویسنده از آن تاریخ مجبور شد مخفی شود و دولت محافظت از وی را بر عهده گرفت.

منبع : روزنامه گاردین - 19 ژوئن 2007

علي لاريجاني دبير شوراي امنيت ملي ايران مي گويد: "ما يك دوره سينوسي داشتيم، با سيگنال‌هايي كه عواملشان در داخل داده‌بودند. سازگارا، حقيقت‌جو و... كه به واشنگتن رفته بودند، و غرب را به صدور قطعنامه ترغيب كرده‌بودند. آنها هم فكر مي‌كردند با سيگنال‌هاي داخلي، اوضاع به نفع آنها در حال تغيير كردن است. البته جمهوري اسلامي ايران خيلي قدرتمند‌تر از آن است كه چهار تا بچه بتوانند خللي ايجاد كنند".

وي مي افزايد: "غرب در بحث هسته‌اي فقط به مسائل هسته‌اي نمي‌انديشد، بلكه او يك متن بزرگتري را مي‌بيند و گاهي از دستشان در مي‌رود و در جلسات به ما مي‌گويند كه شما كشوري هستيد كه از لحاظ موقعيت استراتژيك بسيار برجسته‌ايد، انقلاب شما، انقلابي الهام‌بخش و تاثيرگذار است، نيروي انساني قوي و موثر داريد، به شرق و غرب هم متكي نيستيد".

به گزارش سايت سپاه پاسداران ـ بصيرت ـ علي لاريجاني دبير شوراي عالي امنيت ملي اين سخنان را در همايش سراسري مسئولين و هاديان سياسي سپاه بيان کرد.

علي لاريجاني در سخنانش با اشاره به صدور دو قطعنامه از سوي شوراي امنيت(قطعنامه‌هاي 1737و1747) مي افزايد: "در صدور قطعنامه‌ها، حرف اصلي آنان اين بود كه اولا قطعنامه برگشت‌پذير است به اين معنا كه اگر ايران از فن‌آوري هسته‌اي دست بردارد، قطعنامه برگشت‌پذير است. بخشي از قطعنامه‌ها شامل تعليق غني‌سازي است و بخشي مربوط به كارخانجات است كه هيچ ربطي به مسائل هسته‌اي ندارد. حوزه مسائل موشكي ايران، چه ساخت موشك و چه قطعات و لوازم يدكي، ربطي به هسته‌اي ندارد. اين كه چرا وارد اين حوزه‌شده‌اند، توضيح نمي‌دهند و مي‌گويند چون قدرتش را داريم، اقدام مي‌كنيم".

اروپا و آمريكا معتقدند اگر ايران حتي تعليق را براي مدتي بپذيرد تضميني مبني بر اينكه در اينده مجددا براي توليد تسليحات اتمي با استفاده از پايلوت هاي موجود اقدام نكند وجود ندارد. از اين رو تمام امكانات و دستگاههاي داراي كاربرد دوگانه و كارخانجات را مشمول تحريم مي دانند. شركت كالاي الكتريك، صنايع فجر، صنايع موشكي پارچين، صنايع موشكي فجير، صنايع اپتيك، گروه هفت تير، مرکز تحقيقات و فناوري هسته اي اصفهان وابسته به سازمان انرژي اتمي، شرکت کاوشيار وابسته به سازمان انرژي اتمي، مرکز تحقيقات هسته اي کرج وابسته به سازمان انرژي اتمي، شركت انرژي نوين، سازمان صنايع موشکي، بانک سپه به عنوان حامي سازمان انرژي اتمي، گروه صنعتي سامان، گروه صنعتي يامهدي، صنايع هوا و فضاي قدس، شرکت سرويس هواپيمايي پارس، صنايع هواپيمايي شعاع و برخي از شركت ها و كارخانجات ديگر مشمول اين تحريم ها هستند.

لاريجاني با بيان اينكه يك بخش از قطعنامه دوم مربوط به فرماندهان سپاه پاسداران و ممنوعيت سفر آنهاست، مي گويد: "نسبت سپاه پاسداران به مسائل اتمي و هسته‌اي صفر است ولي آنها مي‌گويند فرماندهان سپاه نبايد سفر كنند. اين براي اين است كه ايران غني‌سازي را متوقف كند. جالب اين است كه اسامي بعضي از مسئولين انرژي اتمي در دو قطعنامه آمده‌است اما در مورد سپاه اسامي همه فرماندهان سپاه ذكر شده‌است".

در اين قطعنامه ها بسياري از فرماندهان سپاه و برخي مقامات مشمول ممنوعيت سفر به خارج شده اند:"فريدون عباسي دواني، کارشناس هسته اي"، "محسن فخري زاده مهابادي، کارشناس هسته اي"، "جابر صفدري، مدير تاسيسات هسته اي نظنز"، "امير رحيمي، مدير تاسيسات هسته اي اصفهان"، "محسن حجتي، مدير گروه صنعتي فجر"، "مهرداد اخلاقي کتابچي، مدير گروه صنعتي شهيد باقري"، "ناصر مالکي، مدير گروه صنعتي شهيد همت"، "احمد درخشنده، رئيس بانک سپه"، "سردار مرتضي رضايي از فرماندهان سپاه پاسدارا"، "دريادار علي اکير احمديان، رئيس ستاد مشترک ارتش"، "سردارمحمدرضا زاهدي، از فرماندهان سپاه پاسداران"، "دريادار مرتضي صفاري، از فرماندهان سپاه پاسداران"، "سردار محمد حجازي، از فرماندهان سپاه پاسداران (بسيج("، "سردار قاسم سليماني، از فرماندهان سپاه پاسداران (نيروي قدس("، "سردار باقر ذوالقدر، معاون امنيتي وزارت کشور از جمله ي اين مقامات هستند.

دبير شوراي عالي امنيت ملي در ادامه با اشاره به‌اينكه آنها به و سيله قطعنامه و تحريم ها مسائل اقتصادي را نيز نشان گرفته‌اند كه نمونه آن بحث بانك سپه است، مي گويد: "حريف شما در بحث هسته‌اي فقط به مسائل هسته‌اي نمي‌انديشد، بلكه او يك متن بزرگتري را مي‌بيند وگرنه همسايه ما پاكستان بمب اتم دارد، نيروگاه دارد اما نكته اساسي اين است كه پاكستان متحد آمريكاست و ما نيستيم. به صراحت به ما مي‌گويند كه شما متحد غرب نيستيد. من در همين مذاكرات اخير هم به آنها گفتم كه به همين دليل كه به شرق و غرب اعتماد نداريم و نمي‌توانيم به شما اعتماد داشته باشيم، در زمينه انرژي هسته‌اي بايد مستقل باشيم".

از نظر تدوينگران پيش نويس قطعنامه ها عليه ايران در شوراي امنيت، بانك سپه متهم به انتقال پول براي پروژه هاي اتمي و تسليحاتي ايران است. اين بانك كه قديمي ترين بانك ايراني است ابتدا متعلق به ارتش بود و وظيفه پرداخت حقوق نظاميان را بر عهده داشت. اما اينک بسياري از خريد هاي تسليحاتي ايران توسط اعتباري كه در اين بانك گشوده مي شود انجام مي گيرد.

مذاكره كننده ارشد اتمي ايران در ادامه خطاب به فرماندهان سپاه مي گويد: "اينها به ژئوپليتيك ايران كه نمي‌توانند دست بزنند، لذا سراغ توسعه و قدرت نظامي رفته‌اند و تحليل آنها اين است كه سپاه پاسداران عنصر مهم قدرت نظامي است. پس سپاه از عناصر مهم قدرت است اينها فكر مي‌كنند با اين كارها (درج نام فرماندهان سپاه در قطعنامه‌ها) به سپاه ضربه مي‌زنند، در حالي كه سپاه محبوب‌تر مي‌شود. فرماندهان سپاه كه به مسافرت خارجي نمي‌روند و... اخم آنها باعث فربه شدن ما و نفوذ بيشتر ما شده‌است".

پس از ممنوع الخروج شدن فرماندهان سپاه از كشور، سردار ذوالقدر معاون امنيتي وزير كشور طي سفري به مسكو با دبير شوراي امنيت ملي روسيه ديدار كرد. اين سفر واكنش شوراي امنيت سازمان ملل متحد را به دنبال داشت و از آن به عنوان دهن كجي به قوانين بين المللي ياد شد.

لاريجاني سپس به چرايي صدور قطعنامه عليه ايران توسط شوراي امنيت پرداخته و مي افزايد: "اول اين‌كه آنها فكر مي‌كردند با صدور قطعنامه، ما عقب‌نشيني مي‌كنيم. براي آنها، چه از لحاظ رفتار گذشته و سيگنال‌هايي كه به آنها رسيده‌بود، چنين وانمود شده‌بود كه اگر پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت برود، ايران عقب‌نشيني مي‌كند. در يكي از جلسات، طرف مقابل گفت خوب‌است به قطعنامه برلين عمل كنيد، گفتم چه شد؟ شما كه زير آن زديد... گفتند برخي از ما تصورمان اين بود كه اگر قطعنامه صادر كنيم، شما عقب‌نشيني مي‌كنيد. دوم اينكه آنها فكر مي‌كردند با صدور قطعنامه، در داخل كشور اختلافات و شكاف‌هاي عميق و بهم‌ريختگي ايجاد مي‌شود. البته يك موجي هم شروع شد كه اين چه كاري است كه كرديد؟ نماينده دولت انگليس به يكي از مامورين ما گفت كه ما مي‌دانيم داخل شما به خاطر قطعنامه دارد به‌ هم مي‌ريزد و مشكلات اقتصادي هم زياد مي‌شود...! آنها متوجه نبودند كه در داخل كشور، سكانداري وجود دارد و وقتي كه رهبري تصميم بگيرد، هيچ كس هيچ كاري نمي‌تواند بكند".

لاريجاني در ادامه تاكيد مي كند: "ما به آنها گفته بوديم اگر قطعنامه صادر كنيد، شما مذاكره را به هم زده‌ايد. لذا ما گام بعدي را بر‌مي‌داريم. ما به صراحت، هم به آژانس و هم به اينها گفتيم كه چه كار خواهيم كرد. ما شروع كرديم. آنها باور نكردند تا اين‌كه آژانس آمد، ديد و ديدند كه ما جدي هستيم. اين كه قطعنامه صادر كردند، آيا جلوي برنامه هسته‌اي ما گرفته‌شد؟ اين اقدامي كه عليه سپاه كردند، سپاه تكان خورد؟ سپاه كي سفر خارجي مي‌رفته است؟"

دبير شوراي عالي امنيت ملي با اشاره به درخواست مجدد غربي‌ها براي مذاكره با مختصات و فضاي جديد و اينكه "نمي‌توان بدون در نظر گرفتن جايگاه ما" توافقي داشت، ميگويد: "آنها عجيب اميد دارند كه در داخل كشور تغييراتي به‌ وجود بيايد تا به جايي برسند و بتوانند خواسته‌هاي خود را تحميل كنند. در بحث هسته‌اي بيش از ده، پانزده مرتبه از زبانشان در رفت و گفتند كه شما در داخل دچار مشكل مي‌شويد. سئوال اين است كه چه كساني به آنها اين احساس را مي‌دهند؟ گاهي يك حرف، 5 يا 6 ماه كار را طولاني‌تر مي‌كند. آخر شما چه كساني هستيد، مسئول پرونده هستيد كه اين حرف را مي‌زنيد؟ يك سري اقدامات آنها باعث مي‌شود كه غربي‌ها احساس كنند در درون نظام اختلاف است لذا مي‌روند به سمت قطعنامه بعدي".

فروردين ماه گذشته دكتر حسين موسويان از مذاكره كنندگان تيم سابق هسته اي از سوي ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. اتهام موسويان گفت و گو با برخي از مسوولان اروپايي و انتقال اطلاعات به آنها عنوان شد. در آن زمان اين بحث مطرح بود كه موسويان خواستار افزايش فشار به دولت ايران شده است.